وبسایت دکترمحمدمهدی اسماعیل پور

عرفان اسلامی ایران
وبسایت دکترمحمدمهدی اسماعیل پور
"در این راه منزل اول دل دادنست و منزل دوم شکرانه را جان بر سر نهادن"
سیف الدین باخرزی عارف قرن هشتم

این وب سایت تخصصی، به تبیین علم آسمانی و دیرینه ی عرفان اسلامی -که خوشبختانه چند سالی است به محیط های علمی و پژوهشی کشور راه پیدا کرده است - می پردازد

فرهیخته ی گرامی خواهشمند است 1- برای مشاهده ی بهتر متن ها از مرورگر فایر فاکس یا گوگل کروم استفاده کنید
2- چنانچه مایل به دریافت پاسخ پرسش های خود هستید ، نظرتان را به صورت خصوصی ارسال نفرمایید
3- و در صورتی که قصد دارید ایمیل تان توسط سایر کاربران رویت نشود ، گزینه ی نمایش ایمیل را تیک نزنید .
پیوندهای روزانه
طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات

۵ مطلب در اسفند ۱۳۹۱ ثبت شده است

"فصوص الحکم " اثر جاودان شیخ اکبر محی الدین ابن عربی از کتاب

های اساسی عرفان نظری است در باب هویت خداوند متعال که به

وسیله ی نبوت تجلی می یابد .

هر یک از 27 فص آن مربوط به کلمه ی (لوگوس=logos) پیامبری است

که نشان دهنده ی صفت ویژه ی الهی است .

از آنجا که خداوند خود را جز در انسان به طور کامل ظاهر نمی کند

فص اول در باب آدم به عنوان عالم صغیر (مظهر کاینات=آدم) انسان

کامل ، آیینه ی مطلق الهی است
۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ اسفند ۹۱ ، ۱۱:۵۶
مدیر سایت

دقیق ترین و جامع ترین پژوهش های عرفانی در حوزه ی اسماء و


صفات حق ، به عنوان یکی از ارکان عرفان اسلامی متعلق است به


حکیم عالیقدر دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی در کتابی به همین


نام .


ایشان می نویسد : ارباب ذکر و اصحاب توحید ، خداوند سبحان را به


اسماء و صفاتش می خوانند و به این طریق در مراحل سلوک گام


بر می دارند .


تردیدی نیست که ذکر خداوند به وسیله ی اسماء و صفات ، یک


فضیلت است و می تواند موجب قرب انسان به خداوند شود .


ایشان پس از ذکر چهار آیه ای که در قرآن کریم از اسمای حسنای


حق سخن به میان آمده می گوید : همان سان که در آیه ی " ولله


الاسماء الحسنی فا دعوه بها (اعراف : 180) خداوند دستور داده


است که او را به وسیله ی اسمای حسنایش بخوانند زیرا مقام


اسماء و صفات حق ، بعد از ظهور مقام اطلاق ظاهر می شود و


همین مقام است که اهل معرفت از آن به مشیت و مقام واحدیت


تعبیر کرده اند .


در این مقام ، کثرت آشکار می شود چرا که حق تبارک و تعالی


به اسماء و صفات خود ظاهر می شود . این صفات و اسمای حق


تعالی عین ذات او و ازلی و ابدی است .


و دیگر اینکه مظهر صفات و اسمای حق در عالم وجود ، انسان


است و در میان انسان ها ، پیامبران (ع) ، بهترین مظاهر آن صفات


و اسماءاند و در میان همه ی پیامبران ، پیامبر اکرم (ص) مظهر تام


و کامل اسماء و صفات حق تعالی است .

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ اسفند ۹۱ ، ۱۱:۲۷
مدیر سایت

عرفان عملی حاوی بیان و شرح طریقت عرفانی نیل نفس آدمی به اتحاد یا وحدت با وافعیت مطلق است .


این طریقت راهی صعب و پرفراز و نشیب ، و کم رهرو و طاقت فرسا تلقی می شود که مدارج ، منازل و معارجی


دارد .


مراحلی که عموما برای این طریقت برشمرده اند عمدتا عبارتند از :


تهذیب ، اشراق و وصال . این سه مرحله ی عملی طریقت در فرهنگ های عرفانی ادیان غربی پذیرفته شده


اند و می توان گفت که شامل مراحل عملی ای نیز که در فرهنگ های ادیان شرقی توصیه می شوند هستند.


به قول حافظ :


روندگان طریقت ره بلا ورزند / رفیق عشق چه غم دارد از نشیب و فراز


پس عرفان نظری علم یا آموزه ای مابعدالطبیعی و فلسفی است ناظر به واقع (fact) که ذات ، صفات ، و


افعال خدا ، ربط و نسبت خدا و نفس آدمی ، امکان عروج نفس به سوی خدا و وصال جاودانه با او را


توصیف می کند ، و عرفان عملی ، علم یا آموزه ای ناظر به ارزش (value) و تکلیف (obligation)


است که طرز سلوک و شیوه ی زندگی ای را توصیه می کند که همه ی کسانی که در طلب آن وصال فرخنده


و جاودانه اند باید بدان التزام عملی داشته باشند .

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ اسفند ۹۱ ، ۱۰:۳۹
مدیر سایت


عرفان نظری متضمن استنباط مابعدالطبیعی خاصی است از خدا و نیز از نفس آدمی .


به عبارت دیگر ، عرفان نظری علم (discipline) یا آموزهای است برای تبیین مابعدالطبیعی


تجربه ی عرفانی ، کشف و بیان پیش فرض ها و نیز لوازم این تجربه ، و دفاع از این پیش فرض


ها و لوازم در برابر نقدها و حمله هایی که از دیدگاه های گوناگون از جمله فهم عرفی ، فلسفه،


علوم تجربی و دین بر آنها وارد می شود .


عرفان نظری اعم از اینکه علم تلقی شود یا آموزه ، صورت و شکل واحدی ندارد یعنی تجربه ی


عرفانی را به اشکال و صور عدیده ای می توان تبیین کرد و از این رهگذر است که نظام های


عرفان نظری دیگری نیز مانند عرفان های نظری هندویی ، بودایی و چینی پدیدار شده اند .

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ اسفند ۹۱ ، ۱۰:۰۲
مدیر سایت


عرفان چیست؟

یکی از علمی ترین تعریف های امروزی "عرفان" تعریفی است که یکی از اعاظم عرفانی روزگار ما

 

دکتر قاسم کاکایی طرح کرده اند : واژه ی "عرفان" در کاربرد زبانی متعارف ، لااقل دو معنای مختلف

 

دارد : 1- تجربه ی بی واسطه ی تماس و ارتباط مستقیم انسان با خدا

 

2- آموزه های الهیاتی-مابعدالطبیعی در باب اتحاد یا وحدت ممکن نفس با واقعیت مطلق ، یعنی

 

خدا .

 

ایشان معتقدند بهتر آن باشد که این واژه را به معنای دوم اختصاص دهیم . ضمن اینکه برای اشارت

 

و دلالت به معنای اول نیز از "تجربه ی عرفانی" سود می جویند . در مباحث آینده به بحث "تجربه ی

 

عرفانی"که در عرفان معاصر از جایگاه ویژه ای برخوردار است نیز خواهیم پرداخت .

 

اما همین قدر بگوییم که "تجربه ی عرفانی"  :

 

1- تجربه ای است که در آن وحدت (=عینیت) یا اتحاد تام با همه ی موجودات یا با واقعیتی متعالی

 

ادراک می شود و تمایز میان فرد صاحب تجربه و متعلق تجربه یکسره از میان برمی خیزد یعنی

 

"من" صاحب تجربه به تمامه در همه ی موجودات یا در یگانه موجود منجذب و مستهلک می شود

 

و دوگانگی عالم/معلوم رخت بر می بندد(انجذاب تام) .

 

2- تجربه ای که در آن وحدت یا اتحاد با همه ی موجودات یا با واقعیتی متعالی ادراک می شود

 

اما در حال و زمان تجربه ، آگاهی از تمایز میان "خود" یا فرد صاحب تجربه و متعلق تجربه برقرار

 

است ، یعنی فرد ، به عنوان ادراک کننده ی متمایز ، در برابر همه ی موجودات یا واقعیتی متعالی

 

قرار می گیرد ، و به عبارت دیگر ، "من" با همه ی موجودات یا با واقعیتی متعالی مواجه و روبه رو

 

می شود و در محضر آنهاست (انجذاب ناقص) .

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۰ اسفند ۹۱ ، ۱۳:۵۸
مدیر سایت